ه گزارش میمتالز، در بازار جهانی مواد معدنی حیاتی، کشف یک ذخیره بزرگ تنها آغاز مسیر توسعه یک پروژه معدنی است. تجربه پروژه Railroad Valley در ایالت نوادا آمریکا نشان میدهد که دسترسی به زمین، فرآیندهای صدور مجوز، ملاحظات امنیتی و سایر الزامات نیز میتوانند به اندازه حجم ذخایر معدنی در سرنوشت یک پروژه اثرگذار باشند.
شرکت آمریکایی ۳PL، پروژه معدنی ریلرود ولی را یک منبع استنباطشده تنگستن به میزان ۱.۷۸ میلیون تن میداند. این شرکت اعلام کرده است در صورت اثبات توجیهپذیری اقتصادی و تکمیل مطالعات اکتشافی، این ذخیره میتواند بیش از پنج برابر بزرگتر از بزرگترین ذخیره شناختهشده تنگستن در آمریکا باشد.
به گفته ۳PL، در کنار تنگستن، ذخایر قابلتوجهی از لیتیوم، پتاس و بورات نیز در این محدوده شناسایی شده است. این شرکت ارزش مجموع منابع معدنی پروژه را حدود ۳.۵ تریلیون دلار برآورد میکند؛ هرچند بخشهایی از محدوده پروژه به دلیل محدودیتهای اعمالشده، هنوز در برآورد رسمی منابع لحاظ نشده است.
به گزارش فایننشال تایمز، اهمیت این کشف فراتر از ابعاد اقتصادی آن است. آمریکا حدود یک دهه است استخراج داخلی تنگستن را متوقف کرده و برای تأمین نیاز خود به واردات وابسته است؛ موضوعی که با توجه به نقش مسلط چین در بازار جهانی، به یکی از دغدغههای راهبردی واشنگتن تبدیل شده است. چین حدود ۸۰ درصد تولید جهانی تنگستن را در اختیار دارد و سهم اصلی زنجیره تأمین این فلز را به خود اختصاص داده است.
تنگستن به دلیل سختی بالا، مقاومت حرارتی و ویژگیهای فنی خاص، در صنایع دفاعی، هوافضا، تجهیزات صنعتی و فناوریهای پیشرفته کاربرد گسترده دارد و در فهرست مواد معدنی حیاتی آمریکا قرار گرفته است. افزایش تقاضا در صنایع راهبردی و محدودیت عرضه نیز باعث شده قیمت این فلز از ابتدای سال ۲۰۲۵ رشد قابلتوجهی داشته باشد.
با وجود ظرفیت بالای این پروژه، توسعه معدن با مانعی غیرمنتظره روبهرو شده است. بر اساس گزارش فایننشال تایمز و اعلام ناسا، این سازمان با فعالیتهای معدنی در حدود یکسوم محدوده ادعایی پروژه مخالفت کرده است. ناسا از دشتهای هموار این منطقه برای کالیبراسیون و راستیآزمایی تجهیزات ماهوارهای استفاده میکند و معتقد است فعالیتهای معدنی میتواند در عملکرد این سایت اختلال ایجاد کند.
در ادامه این اختلاف، اداره مدیریت اراضی آمریکا در سال ۲۰۲۳ و به درخواست ناسا، حدود ۱۷ مایل مربع از محدوده پروژه را از فعالیتهای معدنی و اکتشافی خارج کرد. ناسا اعلام کرده است که موضع این سازمان درباره حفاظت از این سایت تخصصی تغییری نکرده است.
کوین مور، رئیس هیئتمدیره و مدیر مالی شرکت ۳PL، در گفتوگو با فایننشال تایمز این پروژه را موضوعی مرتبط با امنیت ملی آمریکا توصیف کرده و گفته که این شرکت در حال مذاکره با دولت آمریکا و کنگره برای بازنگری در محدودیتهای اعمالشده بر اراضی پروژه است. به گفته وی، تصمیم برای محدودسازی بخشی از محدوده پیش از دسترسی به اطلاعات کامل زمینشناسی اتخاذ شده است.
در همین چارچوب، دولت آمریکا توسعه پروژههای مرتبط با مواد معدنی حیاتی را در اولویت قرار داده است. پروژه ریلرود ولی نیز وارد برنامه فدرال FAST-۴۱ شده است؛ برنامهای که با هدف تسریع و شفافسازی فرآیندهای صدور مجوز برای پروژههای زیرساختی و راهبردی اجرا میشود.
با این حال، تحلیلگران معتقدند حتی در صورت رفع محدودیتهای مربوط به زمین و مجوزها، تبدیل این ذخیره به یک معدن فعال فرآیندی زمانبر خواهد بود. به نوشته فایننشال تایمز، اگرچه رشد قیمت تنگستن شرکتهای معدنی کوچک و نوپا را به این حوزه جذب کرده است، اما توسعه یک پروژه جدید و آغاز تولید تجاری آن دستکم پنج سال زمان نیاز دارد.
پروژه ریلرود ولی نمونهای از چالشهای جدید در توسعه معادن راهبردی است؛ جایی که رقابت برای دسترسی به مواد معدنی حیاتی، تنها به کشف ذخایر محدود نمیشود و عوامل سیاسی، امنیتی، زیستمحیطی و مقرراتی نیز در تعیین آینده زنجیره تأمین جهانی نقش دارند.